O mnie

Joanna Bonder

Joanna Bonder urodzona 1987 r. we Wrocławiu, absolwentka kierunku Sztuka Mediów na Wydziale Grafiki i Sztuki Mediów wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. W 2011 ukończyła studia licencjackie w pracowni Fotomediów prof. Andrzeja P. Batora, oraz aneks –uzupełnienie w pracowni Projektowania Multimedialnego prof.n. Stanisława Sasaka. W ostatniej z wymienionych pracowni w 2013 zrealizowała dyplom magisterski. W 2012 roku otrzymała Stypendium artystyczne Prezydenta Wrocławia oraz Stypendium Rektora dla najlepszych studentów. Wcześniej studiowała matematykę. Obecnie prowadzi niezależną działalność artystyczną. Swoje projekty realizuje przez budowę obrazów multimedialnych i fotograficznych, łącząc techniki tradycyjne z nowymi mediami, często sięga do rozwiązań konceptualnych, jej prace mają charakter uniwersalny jednocześnie niosą ładunek osobistych przeżyć i odniesień.


Jacek Żebrowski

Twórczość młodej wrocławskiej artystki Joanny Bonder (ur. 1987) jest formalnie związana z popularnym dziś konceptualizmem, tematycznie jednak porusza się w kilku obszarach. Jednym z nich jest popularna dziś dekonstrukcja obrazu oraz refleksja nad percepcją współczesnego człowieka. Innym terytorium, które eksploruje artystka są kwestie związane ze śmiertelnością, przemijaniem, upływem czasu i pamięcią, zahaczając nawet o okultyzm i mistycyzm, rejony rzadziej dziś odwiedzane przez artystów nowych mediów. (…)

czytaj dalej…

(…) W filmach Joanny Bonder można zauważyć więc przede wszystkim dążność do analizy ludzkiej percepcji i złamania przyzwyczajeń odbiorcy współczesnych mediów. To swoiste wejrzenie „pod podszewkę” otaczających nas obrazów odbywa się za pomocą przeciwstawnej metody: jeśli kultura masowa posługuje się obrazami w celu zniewolenia odbiorcy na użytek zmasowanej konsumpcji, używając ostrego, ciętego i szybkiego montażu, to Bonder używa tego samego medium w celu świadomej refleksji nad jego naturą, dzięki nie scaleniu a rozciągnięciu i rozbiciu budulca. Można by zaryzykować twierdzenie, że autorka poddaje w wątpliwość ludzką percepcję w ogóle, oznajmiając za współczesną neurobiologią i fizyką, że nasze postrzeganie jest jedynie wytworem umysłu.


Jacek Żebrowski (ur. 1979 w Olsztynie) – prozaik, publicysta, współredaktor art-zine’a „Papier w dole”. Teksty publikowane w „Ricie Baum”, „Innym Świecie”, „Borussi”, „REDzie”, „Undergruncie”, „minimalbooks”, „A-taku”, „Akcji”, Indymediach, e-teatr.pl. Stały współpracownik kwartalnika anarchistycznego „Inny Świat”. Terytoria badawcze: video-art, film dokumentalny, semiotyka, literatura współczesna. Mieszka we Wrocławiu.

[lg_gallery]